در دومين روز از همايش خوش نويسي مكتب اصفهان مهندس مهدي مكي نژاد عضو هيئت علمي
فرهنگستان هنر با ارائه مقاله خود درباره "گونه شناسي كتيبه ها در معماري صفوي"
گفت:« كتيبه نگاري، سنتي كهن در هنر و معاري ايران است و اهميت زيادي را در معماري
دوره اسلامي شامل مي شوند. در دوره صفوي بيشترين كاربرد خط در كتيبه ها مربوط به خط
ثلث است. هر چند كه از خطوط ديگري مثل نستعليق نيز استفاده شده است.»
به گزارش روابط عمومي فرهنگستان هنر،در ادامه اين نشست كه بيستم
آذرماه در مجموعه نقش جهان برگزار شد، حميدرضا قليچ خاني خوشنويس و پژوهشگر نيز به
ارائه مقاله خود با عنوان "درخشان ترين خوشنويس و پژوهشگر دربار شاه عباس عليرضا
عباسي" گفت: «عليرضا تبريزي در خط نستعليق از شاگران محمدحسين تبريزي و در خط ثلث
از مريدان منحصر علاءالدين تبريزي بوده است.آثار بر جاي مانده از وي در دو بخش
قطعات نستعليق و كتيبه هاي ثلث دسته بندي و معرفي شده است.»
سپس حسن يوسفي، كارشناس ارشد باستان شناسي درباره كتيبه هاي عليرضا
عباسي در آرامگاه شاه اسماعيل، ضمن توضيح بر روي نمونه تصاويري از آرامگاه هاي
شاهزادگان عصر صفوي گفت:«فعاليت هاي هنري شاهزادگان صفوي در حمايت از هنرمندان عصر
صفوي در درخشان تر شدن اين عهد بي تأثير نبوده است.»
در بخش دوم اين نشست
ابتدا، بهرام برومند به ارائه مقاله خود با عنوان "اسليمي هاي پنهان شده در كتابت
هاي قرآني ميرزا احمد نيريزي" پرداخت و در اين باره گفت:«خط نسخ ايراني (فارسي)،
شاخه اي از خانواده خطوط نسخ است كه در كنار نسخ شيوه عربي، تركي و هندي براي كتابت
متن مقدس قرآن، ارعيه و برخي از متون علمي و ادبي به كار رفته است. احمد بن شمس
الدين محمد نيريزي از خوشنويسان بزرگ خط نسخ در ايران بوده است كه توانست جايگاه
قابل احترامي را نزد شاه سلطان حسين صفوي بيابد.»
سپس امين نعيمايي به ارائه توضيحاتي درباره «آشنايي با زندگي وآثار
خوشنويسان بزرگ» خصوصاً عبدالباقي تبريزي،پرداخت و گفت: «عبدالباقي تبريزي از
خوشنويسان مشهور ايران است كه زندگي وي نيز مانند اغلب هنرمندان ايران در هاله اي
از ابهام قرار دارد. محمد هفت قلمي دهلوي در تذكره خوشنويسان، نام كوچك وي را
«عبدالله» و شهرتش راه عبدالباقي حداد نوشت. او علاوه بر خوش نويسي در عرفان و تصوف
نيز دست داشته است.»
در ادامه اين نشست نيز محمدمهدي مرادي خلج، پژوهشگر و
عضو هيئت علمي دانشگاه شيراز به ارائه مقاله اش درباره«زندگي نامه احمد نيريزي،
سرآمد هنر نسخ نويسي ايران» پرداخت و در اين باره گفت:« ميراحمد بن شمس الدين محمد
نيريزي از خوشنويسان دهه هاي پاياني قرن يازدهم و قرن دوازدهم هجري قمري است. آثار
به جاي مانده از وي، هم عصري او را با دو پادشاه دوره پاياني سلطنت صفويه يعني
سلطان صفي دوم و شاه سلطان حسين نشان مي دهد.»
در پايان احسان حسيني به عنوان سخنران آخر اين نشست به ارائه سخنراني
خود با عنوان «نگاهي به صور خيال در مكتب اصفهان عصر صفوي» پرداخت. او در اين باره
گفت: «خيال و خلاقيت داراي پيوند ناگسستني هستند. صور خيال در هر دوره داراي سبك
خاص و مميزه سبك شناسانه هر دوره تاريخي است.خط بخش عمومي و خوشنويسي بخش هنري بيان
است.» گفتني است اين نشست، با برگزاري جلسه پرسش و پاسخ ميان حاضران و استادان،
پايان يافت.
