سيزدهمين پيش همايش مكتب اصفهان با عنوان «بررسي انديشه هاي فقهي-حديثي در مكتب حكمي-هنري اصفهان» روز دوشنبه ششم آذرماه در سالن شهيد بهشتي دانشگاه امام صادق(ع) برگزار شد.

به گزارش روابط عمومي فرهنگستان هنر، در ابتدا دكتر رضا اكبري-رئيس مركز تحقيقات دانشگاه امام صادق(ع) ضمن خوشامد گويي به حضار ، كمبود چنين همايش هايي را در عرصه فرهنگ و هنر محسوس خواند و از فرهنگستان هنر براي برپايي آن تشكر كرد.

در ادامه دكتر نامور مطلق، دبير فرهنگستان هنر، ضمن تشكر از مسئولان دانشگاه امام صادق(ع)، اين دانشگاه را دانشگاهي دو وجهي خواند و گفت: «دانشگاه امام صادق، دانشگاهي است كه علاوه بر دانش از گوهر تجربه نيز سود مي برد. اين دانشگاه براي برگزاري اين همايش كمك هاي بسياري به ما كرد.

دكترنامور مطلق در ادامه، از موافقت وزارت فرهنگ و ارشاد براي ايجاد رشته اي با عنوان «هنر فقهي» خبر داد و گفت: «آينده هنر به اين تعامل نياز دارد. اگر نتوانيم بين فقه، هنر و حكمت تعامل برقرار كنيم به بن بست خواهيم رسيد.»

در ادامه اين گردهمايي كه با استقبال خوب دانشجويان دانشگاه امام صادق همراه بود، حجت الاسلام سيد حسين سادات مصطفوي چكيده اي از مقاله خود با عنوان «عشق و رابطه آن با جمال» را براي حضار تشريح كرد و پس از او دكتر احمد پاكتچي به ايراد سخنراني پيرامون« فقه در عصر صفوي» پرداخت. پاكتچي در ابتداي سخنراني خود، نقش فقهاي آن دوره را، نقشي برجسته و شاخص دانست و به ارائه نمونه هايي پرداخت كه در آن هنر عصر صفوي به خدمت فقه در آمده بود تا به بياني شيواتر دست يابد. او عمده دليل تمايز فقهاي عصر صفوي با فقهاي قبل و بعد از اين دوره را در شكوفايي هنري وسپس در بازنگري دانست كه فقها در بسياري از احكام داشته اند. او به علامه فيض كاشاني و مقدس اردبيلي اشاره كرد و مسئله كراهت نقش و نگار در لباس، فرش و فضاي پيرامون نمازگزار را از نظر فقهاي آن دوره بررسي كرد.

دكتر ابراهيم فياض سومين سخنران سيزدهمين پيش همايش مكتب اصفهان بود.او سخنراني خود با عنوان «اصالت وجود و معماري اصفهان» را با مقايسه معماري دوره سلجوقي و صفوي آغاز كرد و گفت: «معماري صفوي، معماري خاصي است كه از دوره سلجوقي آغاز مي شود و در مسجد امام اصفهان در عصر صفوي به اوج مي رسد.»

او به سقف هاي گنبدي شكل و به طور كلي استفاده فراوان از گردي ها و نيم دايره ها در معماري مكتب اصفهان اشاره كرد و آن را نشانه اي از فلسفه آن دوره دانست كه از يك كثرت به وحدت مي رسد.

وي گفت: «خطوط تيز و شكسته در معماري دوره هخامنش جاي خود را به دايره ها و منحني ها در عصر صفوي مي دهد. در واقع جاي گزيني اصالت وجود به جاي اصالت ماهيت.»

او معماري اصالت وجود را معماري دانست كه در آن پارادوكس شهر و آرامش از بين مي رود و رنگ به اصالت وجود مي رسد. فياض معماري مكتب اصفهان را صاحب سه دستاورد خواند: «اول به دنبال فضاسازي و جغرافيا سازي است. يعني در واقع ظرفي مي سازد كه در آن تاريخ رخ دهد. دوم زمان سازي است. و در مرحله سوم فرهنگ سازي مي كند. با اين سه دستاورد است كه هنر به وجود مي آيد و معرفت در پي آن شكل مي گيرد.»

«مفهوم و مصداق غنا، درآمدي بر شناخت عرف در مباحث موضوع شناختي فلسفه شيعه» عنوان مقاله دكتر سعيد مهدوي كني، آخرين سخنران اين مراسم بود.

او به بحث لغوي و عرفي در دوره صفوي پيرامون غنا پرداخت و توضيح داد در اين دوره فقها نگاه تازه اي نسبت به عرف پيدا كردند. او گفت: «اگر نگوييم به تعبيري «فقه عرفي» در اين دوره شكل گرفت، بايد بگوييم در اين دوره به يكي ديگر از پايه هاي فقهي يعني عرف توجه شد.»

سيزدهمين پيش همايش مكتب اصفهان در حالي به كار خود پايان داد كه نشست بعدي كار خود را در اردبيل ادامه خواهد داد.